New York, familievriend Hoog op de lijst van Mariannes beduidende nalatenschap is haar bijzondere impact op duizenden jonge mensen die zij toegesproken heeft tijdens hun bezoek aan Yad Vashem. Haar taak was getuigenis af te leggen van haar concentratiekampervaringen. Daardoor veranderde ze waarnemingen van de verpletterende abstractie van de zes miljoen doden naar de […]
Delft, vrienden Toen wij dertig jaar geleden voor het eerst als vrijwilliger (Aad) voor Dental Volunteers for Israel (DVI) naar Israël kwamen was er de mogelijkheid om bij een gastgezin Sjabbat te vieren. Zo kwamen we in contact met de familie Gerstenfeld. Marianne had connecties met Trudi Birger, de oprichtster en drijvende kracht van
Suzan en Aad Bijloo Meer lezen »
Israël, (inmiddels overleden) echtgenote van Joe Schwarz Niet lang nadat de relatie tussen Joe en mij serieus was geworden, werd ik al bij Marianne uitgenodigd op Pesach 1973. Deze relatie, gekarakteriseerd door grote gastvrijheid, zou tot het einde duren. Toen Marianne en Manfred Milaan bezochten in het midden van de jaren tachtig wilde Marianne
Manchester, een jeugdvriendin Marianne en ik werden kort na de oorlog vriendinnen. Onze ouders waren ook goede vrienden. Marianne was ziek uit het concentratiekamp gekomen. Ik was erg blij dat ze gezond terugkeerde uit Zwitserland. We gingen samen naar dezelfde school en naar Bne Akiwa. We ontmoetten elkaar vaak bij elkaar thuis na de
Zwitserland, vriendin Wij woonden in mijn jeugd in Landquart-Fabriken in Zwitserland. In 1946 hoorde mijn moeder Clara Häuserman-Meyer van haar zuster Jenny Schwarz-Meyer uit Canada dat een broer van haar man en zijn familie in Amsterdam teruggekeerd waren uit de verschrikking van de concentratiekampen. In de zomer van dat jaar bezochten mijn moeder en
Margrit Glanzmann Meer lezen »
Israël, jeugdvriendin (geb. Gretha Dotsch) Van 1950 tot 1955 hebben Marianne en ik naast elkaar in de schoolbanken van de Joodse hbs in de Voormalige Stadstimmertuin gezeten. Toen ik in september naar de eerste klas kwam, kende ik daar niemand van de leerlingen. Marianne nodigde mij uit om naast haar op de achterste bank van
Jeruzalem, vriendin Uit haar toespraak op Mariannes begrafenis. Een jaar geleden hebben wij, je voormalige collega’s van de afdeling voor externe relaties van de Hebreeuwse Universteit, je verjaardag gevierd. We hadden de traditie om de jarige uit te nodigen in een restaurant. Marianne was de enige die voor alle aanwezigen een klein cadeautje
Israël, neef Verkorte tekst uitgesproken op de bijeenkomst ter herinnering aan Marianne, een maand na haar overlijden. Een van de grootste giften die een persoon kan ontvangen is de vriendschap van een zeer bijzonder persoon. Marianne was een uitzonderlijk mens. In vele opzichten was zij voor mij tot zegen. Ik heb Marianne en
Toronto, nicht Het begon allemaal vijftig jaar geleden: de kennismaking met mijn nicht Marianne en een levenslange passie voor reizen. Ik kwam naar de trouwerij van Marianne en Manfred in Amsterdam in 1962. Daarna reisde ik door naar Duitsland, Zwitserland en Parijs. Een droom was werkelijkheid geworden voor een tweedejaars-studente die uit een klein
Helen Spector-Schwarz Meer lezen »
Parijs, jeugdvriendin Mariannes verhaal is dat van verschillende Mariannes. Ze was aardig, maar ook slim en geestig. Ze was zo verlegen toen ze jong was dat je goed moest schrapen om te ontdekken wat daaronder verborgen ging. Maar jonge mensen deden dat nooit. Marianne en ik hadden veel gemeen. Allereerst het verlies van onze
Evelyn Askolovitch-Sulzbach Meer lezen »